Skautsmiðja
Í hverju keri eru 20 skaut sem skipt er um á 28 daga fresti. Hvert nýtt skaut er um 1000 kg en eyðist smám saman og að notkun lokinni eru eftir um 250 kg. af skautleifum. Skautleifarnar eru fluttar í skautsmiðjuna þar sem þær eru hreinsaðar, brotnar af skautgafflinum, muldar og sendar utan þar sem þær eru endurunnar sem hráefni í ný skaut. Síðan er nýtt skaut fest á skautgaffalinn og hefst þá ferlið á ný.
Ál í útivist
Ál kemur víða við sögu. Ímyndum okkur björgunarsveitarmenn sem halda til æfinga upp á hálendið að vetrarlagi. Í snjósleðunum, sem flytja þá að jökulrótum, er til dæmis ál í vélarblokkinni og í burðargrind sleðans eru einar 5 mismunandi áltegundir. Ál er einnig í farsímum, bakpokum, eldunarbúnaði og ísöxum fjallagarpanna og ekki má heldur gleyma öryggisbúnaði á borð við álskóflur, snjóflóðaleitarstangir og mannbrodda úr áli. Þá eru ótaldar öryggislykkjur úr áli sem gegna lykilhlutverki í klifurbúnaði þeirra félaganna.
Allt gengur vel uns einn göngugarpanna verður fyrir því óláni að brotna á fæti. Félagarnir veita honum góðan umbúnað og klæða hann í álpoka til að halda á honum hita í jökulkuldanum. Því næst leggja þeir hann á sjúkrabörur úr áli og vel kemur sér að hafa verkjalyf við höndina í loft- og rakaþéttum álumbúðum. Við komuna til byggða er hinn slasaði fluttur á slysadeild til skoðunar. Þar fer hann í myndatöku og kynnist einu af fjölmörgum lækningatækjum sem eru að hluta úr áli. Sem betur fer kemst söguhetjan fljótlega á ról og þá er nú gott að hafa hækjur úr áli til halds og trausts.